Tuesday, 13 September 2011

ၿမိဳ႕ဆိုတာ ပ်က္တတ္တယ္။ သတိထား။

  ဘ၀ရဲ႕ အခ်ိန္တစ္ခုမွာ ခိုနားခဲ့ဖူးတဲ့ အရိပ္ေအးတစ္ခုပါ။

အခ်ိန္ အၾကာၾကီးေနခဲ့တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ ဆရာေတာ္ရဲ႕ ၾသ၀ါဒကို ဒီေန႔ေတာ့ ထူးထူးျခားျခားၾကီး

အမွတ္ရေနတာပါ။

ဆရာေတာ္က ႏိုင္ငံလဲ ေက်ာ္ပါတယ္။ သီလဂုဏ္ ရိုးဂုဏ္ စတာေတြ

ေၾကာင့္လည္း သံဃာထုကပါ ၾကည္ညိဳပါတယ္။ စကားေျပာရင္

ရိုးရိုးရွင္းရွင္းပဲ ေျပာပါတယ္။

ဥပုသ္ေန႔တစ္ေန႔မွာ ဘုရား၀တ္ျပဳၿပီး ဆရာေတာ္က ဦးဇင္း ကိုရင္ေတြ

ျမိဳ႕ေရာက္လာရင္ ေကာင္းေအာင္ေနဖို႔။ ေကာင္းေအာင္ မေနတတ္ရင္

ပ်က္စီးတတ္တဲ့ အေၾကာင္းေျပာပါတယ္။



.. ကိုရင္တို႔ ဦးဇင္းတို႔ ေကာင္းေအာင္ေနၾက။ ျမိဳ႕ၾကီး ျပၾကီးဆိုတာ

ပ်က္စီးတတ္တယ္။ ငယ္တဲ့သူေတြ မေျပာနဲ႔ အသက္ၾကီးသူေတြပါ

ပ်က္တတ္တယ္။ တစ္ခါက ေတာရြာက ဒကာမၾကီး တစ္ေယာက္

သူ႔သားဦးဇင္းက မႏၱေလးမွာ စာသင္ေနတာ။ ဒကာမၾကီးက

သားကိုေျပာတယ္။ မန္းေလးဆိုတာ ၾကားသာ ၾကားဖူးတယ္။

မေရာက္ဖူးဘူး။ ဘုရားဖူး ေခၚစမ္းပါ ဆိုေတာ့...



သားက ျပန္ေျပာတယ္။

အေမ ျမိဳ႕ မလိုက္ခဲ့နဲ႔။ ျမိဳ႕ဆိုတာ ပ်က္တတ္တယ္။ ျမိဳ႕ေရာက္ရင္

အေမ ပ်က္လိမ့္မယ္။

အလုိေတာ္ ဒီအရြယ္ၾကီးက်မွ ပ်က္ရမယ္လို႔..... ဆိုပါေတာ့

ေနာက္ဆုံးေတာ့ သားဦးဇင္းက ဒကာမၾကီးကို မန္းေလး

ေခၚလာတယ္။ မနက္က်ေတာ့ ၇ နာရီေလာက္ ေရခ်ဳိးၿပီး

အေမ ဘုရားၾကီးသြားရေအာင္၊ ေအာ္... ဟုတ္ ခဏေလး။

ၿပီးေတာ့မယ္ ဦးဇင္း။ ဒါေပမယ့္ အခန္းထဲက ထြက္မလာဘူး။

ဦးဇင္းက အေမ့ သြားစို႔။ လာေတာ့ေလ။ ေနပူေနမယ္။

ေအာ္.... ဟုတ္။ ခဏေလး ဦးဇင္း။ ဒီလိုနဲ႔ ရွစ္နာေက်ာ္သြားတယ္။

ဒကာမၾကီးက ထြက္မလာဘူး။ ဦးဇင္းက အခန္းထဲ၀င္ၾကည့္ လိုက္ေတာ့

အလုိေလး.... ဒါေၾကာင့္ အေမ ျမိဳ႕ မလိုက္ခဲ့ပါနဲ႔။ ပ်က္တတ္တယ္ဆိုတာ။

အခုေတာ့ အေမ ပ်က္စီးၿပီး။ ေတာမွာ သနပ္ခါး ေဘးၾကားနဲ႔။ အခုေတာ့

လိမ္းေန ျခယ္ေနလိုက္တာ။ တစ္နာရီမက၊ ႏွစ္နာရီ ရိွေနၿပီ။

ဘုရားသြားမွာ အေမရဲ႕ ဒီေလာက္လိမ္းေန စရာလား....



ေအး.... ဦးဇင္းတို႔ ကိုရင္တို႔လည္း စာသင္ဆိုၿပီး ျမိဳ႕တက္လာတာ။

ေကာင္းေအာင္ေန။ စာပဲ အာရုံထား။

ျမိဳ႕ဆိုတာ ပ်က္တတ္တယ္။ သတိထား။



ေအာ္... ဆရာေတာ္ လြန္ေတာ္မူတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားၿပီးလဲ။

တပည့္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဆရာသမား စကား ဘယ္ေလာက္

လိုက္နာၿပီးၿပီလဲ။ အခုေကာ ေကာင္းေနသလား။ ပ်က္ေနသလား။

စဥ္းစားရင္း မန္းေျမကို လြမ္းတရင္း.....

ဆရာေတာ့္ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတြကို အာရုံျပဳ ဦးခ်လိုက္ပါတယ္ဘုရား။





(မိုးေကာင္း။ ေဒး၀န္းဆရာေတာ္ ႏွစ္ပတ္လည္ အမွတ္တရ)။

                                                    တပည့္။ ဥာဏ္စိုး

No comments:

Post a Comment